മൗദൂദിയും ഖുമൈനിയും ഭായീ ഭായീ

മൗദൂദിയും ഖുമൈനിയും ഭായീ ഭായീ

ആമുഖം

കമ്മ്യൂണിസം കഴിഞ്ഞാൽ ലോകത്ത് ഏറ്റവുമധികം മനുഷ്യരെ കൊന്നൊടുക്കിയ പ്രസ്ഥാനം ശീഇസമായിരിക്കും. കമ്മ്യൂണിസം ഒരു നൂറ്റാണ്ടിനിടയിൽ പതിനാല് കോടി മനുഷ്യരെയാണ് കൊന്നൊടുക്കിയതെങ്കിൽ, ശീഇസം പതിനാല് നൂറ്റാണ്ട് കാലങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ജനകോടികളെ കൊന്നൊടുക്കിയതെന്ന് മാത്രം. ശിയാക്കൾ കൊന്നത് മുസ്ലിംകളെ മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ, കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ തോക്കിനിരയായവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും മുസ്ലിംകളാണ് എന്നതാണ് വ്യത്യാസം. അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു സബഅ്, മഹാനായ ഉഥ്മാൻ(വ)വിനെ കൊലപ്പെടുത്തി ഉത്ഘാടനം കുറിച്ച നരമേധം മുഖ്താറുസ്സഖഫി അബൂ മുസ്ലിം ഖുറാസാനി, മൈമൂൻ ഖദ്ദാഹ്, ഉബൈദുല്ല, ശാഹ് ഇസ്മായീൽ സഖഫി തുടങ്ങിയ ശിയാ ഭീകരൻമാരും ഉബൈദി, ഫാത്വിമി, ബുവൈഹി, സഫവി ഭരണകൂടങ്ങളും ഹശ്ശാശി, നുസൈരി, ക്വർമത്വി തുടങ്ങിയ ഭീകര വിഭാഗങ്ങളുമാണ് കഴിഞ്ഞ കാലങ്ങളിൽ അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ഉൻമൂലനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയതെങ്കിൽ, 1979 ൽ ഇറാനിൽ ക്വുമൈനിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട വിപ്ലവഭരണ തുടക്കമാണ് ആഗോള തലത്തിൽ അഹ്ലുസ്സുന്നയെ ഉൻമൂലനം ചെയ്യുന്ന പദ്ധതിക്ക് നേതൃത്വം നൽകുന്നത്. കഴിഞ്ഞ പത്ത് വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇറാക്വിലും സിറിയയിലും മാത്രം ഇരുപത് ലക്ഷത്തോളം സുന്നീ മുസ്ലിംകളെ “ഹിസ്ബുല്ല’യുടെയും ഇറാൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെയും റഷ്യ, തുടങ്ങിയ പാശ്ചാത്യ ശക്തികളുടെയും സഹായത്തോടെ അവർ കൊന്നുകളഞ്ഞു. ഒന്നരക്കോടിയിലധികം സിറിയക്കാർ ഇപ്പോൾ അഭയാർത്ഥികളായി വിവിധ രാജ്യങ്ങളിൽ അലഞ്ഞു കഴിയുകയാണ്. സ്വന്തം പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് ആട്ടിയോടിക്കപ്പെട്ട മറ്റുള്ളവർ സിറിയയിൽ തന്നെ പ്ലാസ്റ്റിക് ടെന്റുകളിൽ നരകിച്ച് കഴിയുകയാണ്. ഇറാക്വിലെ സ്ഥിതിഗതിയും മറിച്ചല്ല. സുന്നീ ഉൻമൂലനത്തിന് നേതൃത്വം നൽകിയ നൂരീ മാലികിയെ അധികാരത്തിലെത്തിച്ചത് ഇറാക്വിലെ ഇഖ്വാൻ കക്ഷിയായ “അൽ ഹിസ്ബുൽ ഇസ്ലാമി’യാണ്. ഇവരുടെ സഖ്യമാണ് നൂരീ മാലികിയുടെ “ഹിസ്ബു ദഅവ’യെ അമേരിക്കൻ സഹായത്തോടെ അധികാരത്തിലേറ്റിയത്. സുന്നിയായതിന്റെ പേരിൽ “ഹിസ്ബുൽ ഇസ്ലാമി’യുടെ നേതാവും ഇറാക്വ് വൈസ് പ്രസിഡന്റുമായിരുന്ന താരീക്വ് ഹാശിമിക്ക് ജീവരക്ഷാർത്ഥം നാട് വിട്ട് തുർക്കിയിൽ അഭയം തേടേണ്ടി വന്നു. എന്നിട്ടും ആഗോള തലത്തിൽ ഇഖ്വാനും ഹമാസും ഇറാൻ വിധേയത്വം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായിട്ടില്ല.

ഇഖ്വാനികൾ നാസിബികളാണെങ്കിലും

തീജാനീ ത്വരീക്വത്ത്: സാമ്രാജ്യത്വ ദാസ്യത്തിന്റെ സൂഫീ മാതൃക

തീജാനീ ത്വരീക്വത്ത്: സാമ്രാജ്യത്വ ദാസ്യത്തിന്റെ സൂഫീ മാതൃക

അബ്ദുർറഹ്മാൻ ആദൃശ്ശേരി

നവീന വാദികളും ദേഹേച്ഛയെ പിന്തുടരുന്നവരും എക്കാലത്തും ഇസ്ലാമിന് കനത്ത ആഘാതം സൃഷ്ടിച്ചതായി ചരിത്രം പരിശോധിച്ചാൽ വ്യക്തമാകുന്നതാണ്. ശീഇകളും സൂഫികളും ഇക്കാര്യത്തിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചതായി കാണാം.

അബ്ബാസീ ഖലീഫ അൽ മുസ്തഅ്സിം ബില്ലയുടെ പ്രധാനമന്ത്രി ശീഇൗ വിശ്വാസിയായിരുന്ന ഇബ്നുൽ അൽക്വമിയായിരുന്നു. ക്രൂരൻമാരായ താർത്താരികളെ വിളിച്ച് വരുത്തി ഇറാക്വിനെ ശവപ്പറമ്പാക്കിയത് ഇയാളായിരുന്നു. ഇരുപത് ലക്ഷത്തോളം മുസ്ലിംകളെയാണ് താർത്താരികൾ കൊന്നൊടുക്കിയത്. അതേ ചരിത്രമാണ് ഇറാക്വിൽ ഇന്നും ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സദ്ദാം ഹുസൈനെ തൂക്കിലേറ്റിയ ശേഷം അമേരിക്ക അധികാരത്തിലേറ്റിയ നൂരി മാലികി എന്ന ശിയാ ഭരണാധികാരി മുപ്പത് ലക്ഷം സുന്നീ മുസ്ലിംകളെ കൊലപ്പെടുത്തി. അയാളുടെ ശീഇൗ പാർട്ടി “ഹിസ്ബുദ്ദഅവ’യെ സഖ്യത്തിലൂടെ അധികാരത്തിലേറ്റിയത് ഇഖ്വാൻ പാർട്ടിയായ “ഹിസ്ബുൽ ഇസ്ലാമി’യായിരുന്നു.

ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ(ൃ) ബാഗ്ദാദിന്റെ തകർച്ചയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് കാണുക. “റാഫിദിയായ ഇബ്നുൽ അൽക്വമിയെ അല്ലാഹു നശിപ്പിക്കട്ടെ. മുസ്തൻസിറിന്റെ കാലത്ത് ദീർഘകാലം ഖലീഫയുടെ കൊട്ടാരത്തിൽ അധ്യാപകനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ച ഇയാളെ പിന്നീട് ഖലീഫ മുസ്തഅ്സിം മന്ത്രിയായി നിശ്ചയിച്ചു. അയാൾ പ്രമാണിയും സാഹിത്യകാരനുമായിരുന്നുവെങ്കിലും സത്യസന്ധനായിരുന്നില്ല. നീചനായ ശീഇയായിരുന്നു. ഇസ്ലാമിനോടും മുസ്ലിംകളോടും ഉള്ളിൽ കടുത്ത പക വെച്ചു പുലർത്തിയിരുന്നു. തനിക്ക് മുമ്പ് ഒരു മന്ത്രിക്കും ലഭിക്കാത്ത ആദരവും പ്രശസ്തിയും ഇയാൾക്ക് ലഭിച്ചു. മുസ്ലിംകൾക്കെതിരിൽ “ഹൂലാക്കുഖാന്റെ’ കക്ഷികളോട് ഇയാൾ സഖ്യം ചേർന്നു. അവർ തക്കം പാർത്തു ഇറാക്വിലെത്തി. പിന്നീട് അവരുടെ വാഴ്ച്ചക്കാലത്ത് നിന്ദ്യതയും നാശവും സംഭവിച്ചു. അല്ലാഹു പവിത്രത കൽപ്പിച്ച ജീവനും അഭിമാനത്തിനും അവർണനീയമാം വിധം ധ്വംസിക്കപ്പെട്ടു.’’ (അൽ ബിദായ വന്നിഹായ 17/379).

ശീഇകൾ മുസ്ലിംകൾക്കെതിരിൽ ശത്രുക്കളോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവരെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത സംഭവങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. ലേഖനദൈർഘ്യം ഭയന്ന് അതിവിടെ പരാമർശിക്കുന്നില്ല. പലപ്പോഴും സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികൾക്ക് ദാസ്യവേല ചെയ്യുകയും മുസ്ലിംകൾക്കെതിരിൽ അവരെ സഹായിക്കുകയും ചെയ്ത ചരിത്രം സൂഫികൾക്കുണ്ട്. അവരുടെ ദല്ലാൾ പണിയിലൂടെ പല മുസ്ലിം രാഷ്ട്രങ്ങളും സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികൾക്ക് അധിനിവേശപ്പെടുത്താൻ സാധിച്ചു. ആഫ്രിക്കയിലെ ഫ്രഞ്ച് അധിനിവേശത്തിന് ചുക്കാൻ പിടിച്ച ഫിലിപ്പ് ഫോണ്ടാസ് പറയുന്നത് കാണുക.

“ആഫ്രിക്കയിലെ ഭരണനിർവ്വഹണരംഗത്തെ നമ്മുടെ മേധാവികളും സൈനികരും ത്വരീക്വത്ത് പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് ശക്തി പകരേണ്ടതുണ്ട്. കാരണം, ഫ്രഞ്ച് അധികൃതരോട് ഏറ്റവുമധികം വിധേയത്വം പുലർത്തിയിരുന്നവർ അവരായിരുന്നു. മറ്റു മത വിഭാഗങ്ങളുടെ ആത്മീയ നേതൃത്വത്തേക്കാൾ നല്ല ഗ്രാഹ്യതയും ചിട്ടയായ പ്രവർത്തനങ്ങളും നടത്തുന്നത് അവരാണ്.’’ (അൽ ഇസ്തിഅ്മാറുൽ ഫറൻ ഫീ അഫ്രീബിയ്യ അസ്സൗദാഅ് 52).

ഫ്രഞ്ചുകാരോട് വിധേയത്വം പുലർത്തിയവരെക്കുറിച്ച് “ആധുനിക അറബ് ചരിത്രം’ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്നത് കാണുക.

ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങളോട്

ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങളോട്

ശൈഖ് മുഹമ്മദ് സഇൗദ് റസ്ലാൻ

വിവർത്തനം: ഡോ: അബ്ദുർറഹ്മാൻ ആദൃശ്ശേരി

സർവ്വ സ്തുതിയും അല്ലാഹുവിന് മാത്രം. അല്ലാഹുവിന്റെ രക്ഷയും അനുഗ്രഹങ്ങളും അവന്റെ തിരുദൂതർക്ക് മേൽ വർഷിക്കട്ടെ. ഇന്ത്യയിലെ എന്റെ മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങളോട് (അല്ലാഹു അവരെ രക്ഷിക്കുകയും ഇസ്ലാമിലും സുന്നത്തിലും ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുകയും സന്മാർഗ പാതയിൽ നിലനിർത്തുകയും വഴികേടുകളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ) ഇക്കാലത്ത് ഇസ്ലാമും മുസ്ലിംകളും സത്യനിഷേധികളിൽ നിന്നും മതവിരുദ്ധരിൽ നിന്നും ചരിത്രത്തിൽ മുമ്പൊന്നുമില്ലാത്ത വിധം പരീക്ഷണങ്ങൾ നേരിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യം നിങ്ങൾക്ക് അറിവുള്ളതാണല്ലോ. ഇസ്ലാമിനെ ആക്രമിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ സത്യനിഷേധികളും ബഹുദൈവ വിശ്വാസികളും ഒറ്റക്കെട്ടായിരിക്കുന്നു. അവർ പരസ്പരം അങ്കം വെട്ടുന്നവരും അന്യോന്യം നശിപ്പിക്കാൻ തക്കം പാർത്തിരിക്കുന്നവരും കടുത്ത ശത്രുക്കളുമാണെങ്കിലും ഒരേ വില്ലിൽ നിന്നാണ് അവർ ഇസ്ലാമിനെതിരിൽ അമ്പ് കുലക്കുന്നത്. മുസ്ലിംകളോടും ഇസ്ലാമിനോടുമുള്ള ശത്രുതയിൽ അവർ ഒറ്റക്കെട്ടാണ്.

എന്നാൽ അവർ അവർക്ക് തന്നെയാണ് ഉപദ്രവം ചെയ്യുന്നത്. അവരുടെ ചതിപ്രയോഗങ്ങൾ അവർക്ക് തന്നെയാണ് വിനാശം വിതക്കുക. അല്ലാഹു പറയുന്നു:

............

“തീർച്ചയായും സത്യനിഷേധികൾ തങ്ങളുടെ സ്വത്തുക്കൾ ചിലവഴിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് (ജനങ്ങളെ) പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയത്രെ. അവർ അത് ചിലവഴിക്കും. പിന്നീട് അതവർക്ക് ഖേദത്തിന് കാരണമായിത്തീരും. അനന്തരം അവർ കീഴക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. സത്യനിഷേധികൾ നരകത്തിലേക്ക് വിളിച്ച്കൂട്ടപ്പെടുന്നതാണ്.

അല്ലാഹു നല്ലതിൽ നിന്ന് ചീത്തയെ വേർതിരിക്കാനും ചീത്തയെ ഒന്നിനുമേൽ മറ്റൊന്നായി ഒന്നിച്ച കൂമ്പാരമാക്കി നരകത്തിലിടാനും വേണ്ടിയത്രെ അത്. അക്കൂട്ടർ തന്നെയാണ് നഷ്ടം പറ്റിയവർ.” (അൻഫാൽ 36,37).

ഇന്ത്യയിലെ എന്റെ മുസ്ലിം സഹോദരങ്ങളേ! (അല്ലാഹു അവരെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ).

ഇസ്ലാമിനെ നൽകി അല്ലാഹു നിങ്ങളെ ആദരിക്കുകയും അനുഗ്രഹം ചൊരിയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതാണ് ഏറ്റവും മഹത്തരവും ഉന്നതവുമായ അനുഗ്രഹം. മുസ്ലിംകൾ അവരുടെ റസൂലിനെ ധിക്കരിച്ചാൽ അവർക്ക് ഹിതകരമല്ലാത്തത് സംഭവിക്കുമെന്ന് അല്ലാഹു ക്വുർആനിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടണമെങ്കിൽ അവർ സത്യവാൻമാരാകണം. പരീക്ഷണങ്ങൾക്ക് വിധേയരാവുകയും വേണം. അപ്പോൾ, റസൂലിനെ ധിക്കരിക്കുക എന്നത് ആര് ചെയ്താലും അതിന്റെ പ്രതിഫലം അവരെ ബാധിക്കുന്നതാണ്. അല്ലാഹു മാപ്പു നൽകിയവരൊഴികെ.

ഉഹ്ദ് യുദ്ധവേളയിൽ അമ്പെയ്ത്തുക്കാർ തിരുമേനിയുടെ കൽപനക്ക് വിരുദ്ധം പ്രവർത്തിച്ചപ്പോൾ നബിക്കും സ്വഹാബികൾക്കും പല പ്രയാസങ്ങളും നേരിടേണ്ടി വന്നു. തിരുമേനിയുടെ പല്ല് പൊട്ടിപ്പോവുകയും ശരീരത്തിൽ മുറിവേൽക്കുകയും ശിരോകവചത്തിന്റെ കൊളുത്ത് തട്ടി തിരുവദനത്തിൽ മുറിവേൽക്കുകയും ചെയ്തു. സ്വഹാബികളിൽ എഴുപത് പേർ രക്തസാക്ഷികളായി. പലർക്കും മുറിവേറ്റു. അവർക്ക് ദുരിതങ്ങളേറ്റു. അതിന്റെ കാരണം വിശദീകരിച്ചു കൊണ്ട് അല്ലാഹു പറയുന്നത് നോക്കുക:

............

“നിങ്ങൾക്ക് ഒരുവിപത്ത് (ഉഹ്ദിൽ) നേരിട്ടപ്പോൾ അതിന്റെ ഇരട്ടി നിങ്ങൾ ശത്രുക്കൾക്ക് (ബദ്റിൽ) വരുത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഇതെന്തുകൊണ്ട് സംഭവിച്ചുവെന്നവർ ചോദിക്കുന്നു. ഇതു നിങ്ങളുടെ ചെയ്തികൾ കൊണ്ട് തന്നെയാണെന്ന് പറയുക. അല്ലാഹു എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും കഴിവുള്ളവനാണ്.” (ആലു ഇംറാൻ 165).

പ്രവാചകന്മാർക്ക് ശേഷം ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും ഉൽകൃഷ്ടരായ ജനതയോട് ഇത് നിങ്ങൾ വരുത്തിവെച്ചതാണന്ന് പറഞ്ഞ അല്ലാഹുവിന്റെ വാക്കുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.

മുസ്ലിംകൾക്ക് നിന്ദ്യത വരുത്തിവെക്കാനിടയാക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് നബി തിരുമേനി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയത് ഇപ്രകാരം:

“നിങ്ങൾ സൂത്രത്തിൽ പലിശയിടപാട് നടത്തുകയും പശുവിന്റെ വാല് പിടിക്കുകയും (കൃഷിപ്പണിക്ക്) കൃഷി കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടുകയും ജിഹാദ് ഉപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ അല്ലാഹു നിങ്ങൾക്ക് നിന്ദ്യതയെ വരുത്തുന്നതാണ്. പിന്നീട് നിങ്ങൾ ദീനിലേക്ക് മടങ്ങിയാലല്ലാതെ അല്ലാഹു ആ നിന്ദ്യത നിങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കുകയില്ല.”

സഹോദരങ്ങളേ! നാം നമ്മുടെ രക്ഷിതാവിനെ അനുസരിക്കാതെ നന്മ ചെയ്തും തിന്മ വെടിഞ്ഞും ദീനിനെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ പ്രവർത്തികമാക്കാതെ ശത്രുക്കൾക്കെതിരിൽ വിജയം വരിക്കാൻ നമ്മുക്കാവില്ല.

സഹോദരങ്ങളേ! അല്ലാഹു അവന്റെ ദൂതനെ സന്മാർഗവും സത്യദീനുമായി നിയോഗിച്ചു. തൗഹീദും സുന്നത്തും ഉപകാരപ്രദമായ അറിവുകളും ഉൽകൃഷ്ടമായ കർമ്മങ്ങളും അദ്ദേഹം കൊണ്ടുവന്നു. എെക്യത്തിലേക്കും രഞ്ജിപ്പിലേക്കും ക്ഷണിക്കാനാണവർ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. ഭിന്നിപ്പിലേക്കും ഛിദ്രതയിലേക്കും നയിക്കാനല്ല. മുസ്ലിംകൾ ഭിന്നിക്കുന്നത് അവരുടെ ശക്തി ക്ഷയിപ്പിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ മുഖ്യമായതാണ്. അല്ലാഹു പറയുന്നു:

............

“നിങ്ങൾ ഒറ്റക്കെട്ടായി അല്ലാഹുവിന്റെ പാശത്തെ മുറുകെ പിടിക്കുക. നിങ്ങൾ ഭിന്നിക്കരുത്. നിങ്ങൾ പരസ്പരം ശത്രുക്കളായിരുന്നതിനു ശേഷം നിങ്ങളുടെ മനസ്സുകൾ ഇണക്കിച്ചേർത്ത് നിങ്ങളെ സഹോദരങ്ങളാക്കിയത് അവനാണ്. ഇൗ അനുഗ്രഹത്തെ നിങ്ങൾ ഒാർക്കുക. അഗ്നികുണ്ഡത്തിന്റെ വക്കിലായിരുന്നു നിങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. അവൻ നിങ്ങളെ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടുത്തി. അങ്ങനെ അല്ലാഹു അവന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് വിവരിച്ചു തരുന്നു. നിങ്ങൾ നേർമാർഗം പ്രാപിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയാണിത്.” (3:103).

അല്ലാഹു പറയുന്നു:

...........

“നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെയും അവന്റെ ദൂതനെയും അനുസരിക്കുക. നിങ്ങൾ ഭിന്നിക്കരുത്. നിങ്ങൾ ഭിന്നിച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ ധൈര്യവും വീര്യവും ചോർന്നുപോകും. നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുക. അല്ലാഹു ക്ഷമാശീലരുടെ കൂടെയാണ്.” (8:46).

സഹോദരങ്ങളേ! തിരുമേനി തന്റെ ജനതക്ക് ദാരിദ്ര്യം ഭവിക്കുന്നതിനെയല്ല ഭയപ്പട്ടത്. മറിച്ച്, പൂർവികർക്ക് സംഭവിച്ചതുപോലെ ഭൗതിക സൗകര്യങ്ങൾ വ്യാപകമാകുന്നതിനെയാണ്. മുൻഗാമികൾ ചെയ്തത്പോലെ അത് നേടിയെടുക്കാൻ മത്സരത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നതിനെയാണ് അവിടുന്ന് ഭയപ്പെട്ടത്. അങ്ങനെ പൂർവികരെ ദുനിയാവ് നശിപ്പിച്ചത് പോലെ ഇവരെയും നശിപ്പിക്കുമോ എന്നവർ ഭയപ്പെട്ടു. ഇൗ സമുദായത്തെ വ്യാപകമായ പട്ടിണികൊണ്ടും വെള്ളപ്പൊക്കം കൊണ്ടും നശിപ്പിക്കുകയില്ലെന്ന് അല്ലാഹു തനിക്ക് ഉറപ്പ് നൽകിയെന്ന് തിരുമേനി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ലോക സമൂഹം ഒന്നടങ്കം ഒന്നിച്ചു ശ്രമിച്ചാലും ശത്രുക്കൾക്ക് നിങ്ങളുടെമേൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുവാൻ സാധിക്കുകയില്ലെന്നും.

സഹോദരങ്ങളേ! നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ പ്രശ്നം കുടികൊള്ളുന്നത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിനകത്ത് തന്നെയാണ്. സഅ്ദുബ്നു അബീ വക്വാസിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു ഹദീഥിൽ ഇങ്ങനെ കാണാം.

നബി(ഴ) പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എന്റെ റബ്ബിനോട് മൂന്നു കാര്യങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടു. രണ്ടെണ്ണം എനിക്ക് അനുവദിച്ചു തരികയും ഒന്നിനെ നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്റെ സമൂഹത്തെ പട്ടിണികൊണ്ട് നശിപ്പിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ ആവശ്യപെട്ടു. അല്ലാഹു അത് അംഗീകരിച്ചു. അവരെ വെള്ളപ്പൊക്കം കൊണ്ട് നശിപ്പിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ ആവശ്യപെട്ടു. അതും അല്ലാഹു അംഗീകരിച്ചു. പരസ്പരം നശിപ്പിക്കുന്നതിൽ നിന്നും അവരെ തടയുവാൻ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അല്ലാഹു അത് അംഗീകരിച്ചില്ല.”

സൗബാൻ(വ)ൽ നിന്നും മുസ്ലിം ഉദ്ധരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഹദീഥിൽ ഇങ്ങനെ കാണാം. നബി(ഴ) പറഞ്ഞു: “എന്റെ രക്ഷിതാവ് പറഞ്ഞു: മുഹമ്മദ്! ഞാൻ ഒരു കാര്യം വിധിച്ചാൽ അത് തള്ളപ്പെടുകയില്ല. നിന്റെ ജനതയുടെ കാര്യത്തിൽ വ്യാപകമായ പട്ടിണികൊണ്ട് അവരെ നശിപ്പിക്കുകയില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പ് നൽകുന്നു. ശത്രുക്കൾക്ക് അവരുടെ മേൽ ഞാൻ ആധിപത്യം നൽകില്ലെന്നും അവർ പരസ്പരം പോരാടി അവരുടെ ശക്തി ക്ഷയിപ്പിച്ചാലല്ലാതെ. ലോകത്തുള്ളവർ എല്ലാം അവർക്കെതിരിൽ ഒന്നിച്ചാലും ശരി, അവർ പരസ്പരം പോരടിക്കാതെയും നശിപ്പിക്കാതെയും അവർ പരാജയപ്പെടുകയില്ല.”

സഹോദരങ്ങളേ! നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുക, ഭിന്നിക്കരുത്. എെക്യത്തോടെ കഴിയുക. പരസ്പരം ചതിയിലേർപെടാതെ ഒന്നിച്ചു കഴിയുക. വെറുപ്പും വിദ്വേഷവുമില്ലാതെ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുക. തനിക്ക് ഇഷ്ടപെട്ടത് തന്റെ സഹോദരന് വേണ്ടിയും ഇഷ്ടപെടാതെ ആരും വിശ്വാസിയാവുകയില്ല. മഹത്തായ കാര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുക. തരംതാഴ്ന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടു നിൽക്കുക. നിങ്ങൾ ബോധവും ഉൾകാഴ്ചയുമുള്ളവരാവുക. ക്വിബ്ലയെ അംഗീകരിക്കുന്ന ചിലർ തന്നെയാണ് നിങ്ങളെ പിഴുതെറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതും നിങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുവാൻ പരിശ്രമിക്കുന്നതും. നിങ്ങളുടെ മതത്തിന്റെയും ജീവന്റെയും കാര്യത്തിൽ അല്ലാഹുവിനെ സൂക്ഷിക്കുക.

'ബൂസ്വൈരി' കവിയും കാവ്യവും ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ

 'ബൂസ്വൈരി' കവിയും കാവ്യവും ചില നിരീക്ഷണങ്ങൾ

അബ്ദുർറഹ്മാൻ ആദൃശ്ശേരി

മുസ്ലിം സമുദായത്തിൽ വലിയൊരു വിഭാഗവും നേർച്ചപ്പാട്ടായി ചൊല്ലുകയും ചൊല്ലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന "ബുർദ' എന്ന കവിതയെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ കർത്താവായ ബൂസൈ്വരിയെക്കുറിച്ചുമുള്ള ഹ്രസ്വമായ ഒരു ഗവേഷണ പഠനമാണ് ഇൗ ലേഖനം. കൊട്ടും കുരവയും താളമേളങ്ങളുമായി നാടു നീളെ ബുർദാ ആസ്വാദന സദസ്സുകൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നവരും അതിൽ കേൾവിക്കാരായി ഭക്തിപൂർവ്വം സംബന്ധിക്കുന്ന സാധാരണക്കാരും അതൊരു പുണ്യകർമ്മമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. എന്നാൽ, ഇൗ കവിതയിലുള്ള അതിവർണ്ണനകളോ തൗഹീദീ വിശ്വാസത്തിന് വിരുദ്ധമായ പരാമർശങ്ങളോ ഭൂരിഭാഗം ആളുകൾക്കും അറിഞ്ഞുകൂടാ എന്നതാണ് വാസ്തവം. അത്തരം ആളുകൾക്ക് ഇൗ ലേഖനം ഒരു വഴികാട്ടിയാവുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കുകയാണ്. സാധാരണ കവികൾക്കുണ്ടാവാറുള്ള പല ചാപല്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു സാദാ അറബിക്കവി മാത്രമായിരുന്നു ബൂസൈ്വരി എന്ന കാര്യം ലേഖകൻ സമർത്ഥിക്കുന്നുണ്ട്. ബുർദയുടെ കർത്താവായ ബൂസൈ്വരി ഒരു ഇമാമോ ആലിമോ അല്ലെന്ന് ചുരുക്കം. 

ലേഖനത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള "ബുർദ'യെക്കുറിച്ചുള്ള പൊതുവായ വിലയിരുത്തൽ ലേഖകന്റെ സ്വന്തം അഭിപ്രായമാണെന്നും അൽ ഇസ്വ്ലാഹിന്റെ അഭിപ്രായമല്ലെന്നും മാന്യവായനക്കാർ മനസ്സിലാക്കുമല്ലോ. ലേഖകന് എല്ലാവിധ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു. എഡിറ്റർ. 

"ബുർദ' എന്ന പ്രവാചക പ്രകീർത്തന കാവ്യത്തിന്റെ രചയിതാവായ, "ഇമാം ബൂസ്വൂരി" എന്ന് പലരും വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന "ബൂസൈ്വരി' പലരും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ മഹാ പണ്ഡിതനും ഇമാമും മഹാ പുരുഷനുമൊക്കെയായിരുന്നോ? അതോ, കാവ്യഭാവനകൾക്കനുസരിച്ച് കണ്ടതും കേട്ടതുമെല്ലാം ആദർശം നോക്കാതെ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന, തനിക്കിഷ്ടമില്ലാത്തതിനെയെല്ലാം നിരാകരിക്കുന്ന കേവലമൊരു കവി മാത്രമായിരുന്നോ? അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളിൽ ഇസ്ലാമിക വിശ്വാസത്തിന്റെ സീമകൾ ലംഘിക്കപ്പെട്ടിരുന്നോ? പണ്ഡിതൻമാർ അത്തരം ആശയങ്ങളെ എതിർത്തിരുന്നോ? അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റു കാവ്യങ്ങൾ ഇത്തരം അതിശയോക്തികളിൽ നിന്ന് മുക്തമാണോ?

പ്രവാചക പ്രകീർത്തന കാവ്യങ്ങളിൽ ഏറെ പ്രസിദ്ധമാണ് ബുർദ. സൂഫികൾ അതിന് ധാരാളം വ്യാഖ്യാനങ്ങളും അതിനെ, പഞ്ചഭുജ/ഷഡ്ഭുജ കാവ്യങ്ങളായി പുനരവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. രോഗശാന്തിക്കും കാര്യസാധ്യത്തിനും അനുഗ്രഹലബ്ധിക്കും ബുർദ പാരായണം ചെയ്യുന്ന പതിവ് പല സമൂഹങ്ങളിലും വ്യാപകമാണ്. അറബിയിൽ മാത്രമല്ല, പല ഭാഷകളിലും ഇതിന് ഭാഷാന്തരങ്ങളും പാഠഭേദങ്ങളുമുണ്ട്. കാവ്യപരിഭാഷകൾ വരെ പല ഭാഷകളിലും പ്രചാരത്തിലുണ്ട്. 

ഏലസ്സുകളിലും രക്ഷകളിലും ഇതിലെ വരികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവരുണ്ട്. ഒരു വരി മോഹാലസ്യം ബാധിച്ചവർക്കാണെങ്കിൽ, മറ്റൊന്ന് ഭാര്യാഭർതൃ തർക്ക പരിഹാരത്തിനും വേറൊരു കവിത തീപ്പിടുത്തം ബാധിക്കാതിരിക്കാനുമൊക്കെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ വെവ്വേറെ ആവശ്യങ്ങൾ നിവൃത്തിക്കാനായി ക്വുർആനിൽ നിന്നും ഹദീഥുകളിൽ നിന്നും പ്രത്യേക സൂക്തങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന പതിവില്ല. 

മറ്റു ചിലർ പ്രഭാതങ്ങളിലും പ്രദോഷത്തിലും വളരെ ഭക്ത്യാദര പൂർവ്വം ഇൗ കാവ്യം ഉരുവിടുന്നു. മന്ത്രങ്ങളിലും, മയ്യിത്ത് സംസ്കാര വേളകളിൽ പോലും ഇത് ഉരുവിടുന്നവരുണ്ട്. അംഗശുദ്ധി വരുത്തിയും ക്വിബ്ലക്ക് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നും ഭക്തിയോടു കൂടിയാണ് ഇത് പലരും പാരായണം ചെയ്യുക.

ബുർദയുടെ കർത്താവ് തളർവാതം പിടിപെട്ട് ബുദ്ധിമുട്ടിയെന്നും ഇൗ കാവ്യരചനയുടെ ഫലമായി സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചുവെന്നും ഭക്തർ പ്രചരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. 

ഭാരതീയ സൂഫിസത്തിലെ ഹൈന്ദവ സ്വാധീനങ്ങൾ

ഭാരതീയ സൂഫിസത്തിലെ ഹൈന്ദവ സ്വാധീനങ്ങൾ

അബ്ദുർറഹ്മാൻ ആദൃശ്ശേരി

മതത്തിനകത്ത് രൂപപ്പെട്ട യുക്തിചിന്ത, ദൈവശാസ്ത്രം, സൂഫിസം എന്നീ ചിന്താധാരകൾ താബിഉകളുടെ കാലത്ത് ഇസ്ലാമിക സമൂഹം നേരിട്ട വിപത്തുകളായിരുന്നു. വ്യക്തിജീവിതത്തിലും സാമൂഹിക ജീവിതത്തിലും ക്വുർആനും സുന്നത്തും അവതരിപ്പിച്ച മാർഗ്ഗദർശനവും നിയമസംഹിതകളും കൊണ്ട് തൃപ്തിപ്പെടാത്തവർ ഇതിൽ ആകൃഷ്ടരായി. ശരീഅത്ത് അനുശാസിക്കുന്ന ഭൗതിക വിരക്തി(സുഹ്ദ്)ക്കപ്പുറം, കൈ്രസ്തവ-ഹൈന്ദവ-പേർഷ്യൻ ചിന്തകളിലെ സന്യാസ മൂല്യങ്ങളെ വാരിപ്പുണരാൻ സൂഫികൾ ധൃഷ്ടരായി. ഗ്രീക്ക് തത്വശാസ്ത്രം, വേദോപനിഷത്തുകളിലും ബൗദ്ധ തത്വങ്ങളിലുമുള്ള ഭാരതീയ ദർശനം, യോഗദർശനം, ഇഖ്വാനുസ്സ്വഫയുടെ മതവിരുദ്ധ തത്വശാസ്ത്ര ദർശനം, സൗരാഷ്ട്ര ചിന്തകൾ എന്നിവയിലെല്ലാം ആകൃഷ്ടരായി വഴിയറിയാതെ അവർ നട്ടം തിരിഞ്ഞു.

പിന്നീട്, സൂഫിസം ഇസ്ലാമിനകത്തെ മറ്റൊരു സ്വതന്ത്ര മതമായി വളർന്നു. അതിന് സ്വന്തമായി പ്രമാണങ്ങളും ആചാര്യൻമാരും സിദ്ധാന്തങ്ങളും സാങ്കേതിക ശബ്ദങ്ങളും നിലവിൽ വരികയും, സമുദായത്തിനുള്ളിൽ വലിയ വലിയ സ്വാധീനം കൈവരികയും ചെയ്തു. ഒരു ഭാഗത്ത് വലിയ സ്വീകാര്യത നേടിയപ്പോൾ പണ്ഡിതൻമാരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് എതിർപ്പുകളും നേരിടേണ്ടി വന്നു. പിൽക്കാലത്ത് ശക്തമായ സൂഫീ സ്വാധീനത്തിന് അടിപ്പെട്ട പണ്ഡിതൻമാർ മദ്ഹബുകൾക്കിടയിൽ ആധിപത്യം നേടിയപ്പോൾ സൂഫിസത്തിന് സാർവ്വത്രികമായ അംഗീകാരം നേടാൻ സാധിച്ചു.

ഹസ്രത്ത് മുആവിയ (മൂന്ന്) സാമ്പത്തിക സുരക്ഷാരംഗത്തെ പരിഷ്കരണങ്ങൾ

ഹസ്രത്ത് മുആവിയ (മൂന്ന്)
സാമ്പത്തിക സുരക്ഷാരംഗത്തെ പരിഷ്കരണങ്ങൾ

ഉയർന്ന സാമ്പത്തിക ശേഷിയും വിപുലമായ അധികാരപരിധിയും വൈവിധ്യമാർന്ന സാമ്പത്തിക വിനിമയ മാർഗങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്ന വിശാലമായ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനായിരുന്നു മുആവിയ. തന്റെ മുൻഗാമികളുടേതിൽ നിന്നും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ പ്രസ്തുത സാഹചര്യത്തിൽ അക്കാലത്ത് പിന്തുടർന്നു പോന്നിരുന്ന പല നിയമങ്ങളും അപര്യാപ്തമായിരുന്നു. പുതിയ സാഹചര്യങ്ങൾക്കും കാലത്തിനും അനുസൃതമായ ഒരു സാമ്പത്തിക നയം രൂപീകരിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമായിരുന്നു.
തന്റെ മുൻഗാമികൾ അനുവർത്തിച്ചു പോന്ന സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ മുആവിയ(റ) ഉടച്ചു വാർത്തു. രാഷ്ട്രത്തിന്റെ വരുമാനം വ്യക്തികൾക്ക് മാത്രമായി നൽകി പോന്നിരുന്ന സമ്പ്രദായത്തിൽ നിന്നും അത് സാമൂഹ്യ പുരോഗതിക്കായി ചിലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അഥവാ പൊതുഖജനാവിലെ സമ്പത്ത് രാഷ്ട്ര നിർമ്മാണ പ്രക്രിയക്കും വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും സർക്കാർ സംവിധാനങ്ങൾ കാര്യക്ഷമമാക്കുവാനും വിനിയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ മുൻഗാമികളുടെ കാലത്ത് പല മാർഗങ്ങളിലൂടെ പൊതുഖജനാവിൽ കുന്നുകൂടിയ സമ്പത്തുകളെല്ലാം പൗരന്മാർക്ക് വീതിച്ചു നൽകുകയായിരുന്നു.
ഉമർ(റ)ന്റെ കാലത്ത് പൊതുഖജനാവിൽ സമ്പത്ത് കുമിഞ്ഞു കൂടിയപ്പോൾ അത് പൊതുമേഖലയിലേക്കും വികസന പദ്ധതികളിലേക്കും തിരിച്ചുവിടാൻ മാത്രം രാഷ്ട്രം നാഗരിക പുരോഗതി കൈവരിച്ചിരുന്നില്ല. അതിനാൽ അതെല്ലാം പൗരന്മാർക്കിടയിൽ വീതിച്ചു നൽകുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായ മാർഗമെന്നാണ് അദ്ദേഹം ഗ്രഹിച്ചത്. പൊതുഖജനാവിലെ സമ്പത്ത് വിതരണം ചെയ്യാനായി ഒരു വകുപ്പ് തന്നെ അന്ന് നിലവിൽ വന്നു. എന്നാൽ ജനങ്ങൾക്ക് പൊതുമുതൽ യഥേഷ്ടം വാരിക്കോരി നൽകുന്നതിലൂടെ അവരെ മടിയന്മാരാക്കുകയും തൊഴിലിലും കച്ചവടത്തിലും വിമുഖത കാണിക്കാൻ ഇട വരുത്തുകയും ചെയ്യുമെന്നും ഭരണതന്ത്രജ്ഞതയും നേതൃപാടവവും ഒത്തൊരുമിച്ച അബൂസുഫ്‌യാൻ‌(റ) അന്നേ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരുന്നു. (ഫുതൂഹുൽ ബുൽദാൻ 440). അബൂ സുഫ്‌യാൻ(റ)ന്റെ നിലപാടിനെ എതിർത്തില്ലെങ്കിൽ അന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ഉമർ(റ)ന്റെ മുമ്പിൽ കുമിഞ്ഞു കൂടിയ സമ്പത്ത് വിനിമയം ചെയ്യാൻ കൂടുതൽ വഴികളുണ്ടായിരുന്നില്ല.

നെപ്പോളിയൻ ആധുനിക നബിദിനാഘോഷത്തിന്റെ പിതാവ്

 ഈജിപ്തിൽ അധിനിവേശം നടത്തുകയും ആ നാടിന്റെ ഇസ്ലാമിക പൈതൃകത്തെ തകർക്കുകയും ചെയ്ത നെപ്പോളിയൻ  സൂഫികളെ ഉപയോഗിച്ച് നബിദിനാഘോഷം പൊടിപൊടിച്ച കഥ അന്നത്തെ പ്രമുഖ ഈജിപ്ഷ്യൻ ചരിത്രകാരൻ അബ്ദുറഹിമാൻ ജബ്റത്തി  രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കാണുക. ഹിജ്റ 1213ൽ  ഫ്രഞ്ച് സൈനിക തലവൻ  മൗലിദ് പരിപാടികളെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. പതിവുപോലെ ഇത്തവണ അതെന്താണ് നടത്താത്തതെന്ന്  ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. അപ്പോൾ ശൈഖ് ബക്കരി സാമ്പത്തിക പ്രയാസങ്ങളും കാര്യങ്ങൾ നടത്താനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ നിരത്തി. എന്നാൽ അദ്ദേഹം അത് അംഗീകരിച്ചില്ല. തീർച്ചയായും മൗലിദ് നടത്തണമെന്ന് നിർദേശിച്ചുകൊണ്ട് ശൈഖ് ബക്കരിക്ക്  300 ഫ്രാങ്ക് നൽകി. അവർ അതുകൊണ്ട് കൊടിതോരണങ്ങൾ തൂക്കി. ഫ്രഞ്ചുകാർ മൗലിദിന് വന്നു തബല മുട്ടുകയും പടക്കവും അമിട്ടുകലും  പൊട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു (മളുഹറു തക് ദിസ് ബി സവാലി  ദൗലതിൽ ഫ്രാൻസിസ് പേജ് 47 ജബ്‌റത്തി ).
 ശരിയത്ത് നിയമങ്ങൾ കാറ്റിൽ പറത്താനും.  സ്ത്രീകളുമായി സംഗമിക്കാനും  ദേഹേഛകളെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനും  കളിച്ചു കൂത്താടാനും.  ഹറാമുകൾ ചെയ്യാനുള്ള അവസരം എന്ന നിലയിലാണ് ഫ്രഞ്ചുകാർ ജനങ്ങൾക്ക് ഇതിനൊക്കെ സൗകര്യങ്ങൾ ചെയ്തുകൊടുത്തത്. അജാഇബുൽ അസാർ   2/306

ഹസ്രത്ത് മുആവിയ(റ) (രണ്ട്)

ഹസ്രത്ത് മുആവിയ(റ) (രണ്ട്)

പ്രഥമ നവോത്ഥാന നായകൻ

ഡോ. അബ്ദുറഹ്‌മാൻ ആദൃശ്ശേരി

മുആവിയ(റ) നിർവഹിച്ച മഹത്തായ ചരിത്ര നിയോഗം നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തെയും ഉമവീ ഖിലാഫത്തിനെയും വികലമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലുള്ള ശീഈ ഗുഢോദ്ദേശ്യം മനസ്സിലാക്കണം. ഇസ്‌ലാമിക സമൂഹത്തെ തകർക്കാനുള്ള പേർഷ്യൻ ശീഈ പദ്ധതികളെക്കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. അത് ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം:

പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അടിവേരറുത്ത് ഹിജ്റ 27ൽ നടന്ന നഹാവന്ദ് യുദ്ധത്തെ തുടർന്നു പേർഷ്യക്കാർ ഇസ്‌ലാമിനെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ നടത്തിയ ഗൂഢ പദ്ധതികൾ; ഇതിന്റെ ഭാഗമായി ഇസ്‌ലാമിനെ ആഭ്യന്തരമായി ശിഥിലമാക്കാനുള്ള വഴികളാലോചിക്കാൻ, പേർഷ്യൻ രാജാവ് യസ്ദുജുർദിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നഹാവന്ദിൽ നടന്ന രഹസ്യ സമ്മേളനം. പ്രസ്തുത സമ്മേളനം കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് വർഷത്തിന് ശേഷം നടന്ന ഖലീഫ ഉമർ ഇബ്നുൽ ഖത്താബിന്റെ വധം. ഉസ്മാൻ(റ)ന് എതിരെ നടന്ന കലാപങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വധവും അലി(റ)ന്റെ ഭരണകൂടത്തിൽ കലാപകാരികൾ നേടിയെടുത്ത സ്വാധീനം. പ്രമുഖ സ്വഹാബികളായ അലി(റ), തൽഹ(റ), സുബൈർ(റ), ആയിശ(റ), മുആവിയ(റ) എന്നിവർക്കിടയിൽ വിദ്വേഷം സൃഷ്ടിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾ, ജമൽ സിഫീൻ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് പിന്നിൽ പ്രവർത്തിച്ച ചാലക ശക്തികൾ. ഇസ്‌ലാമിക സമൂഹത്തിന്റെ നായകരായ അലി, അംറുബ്നുൽ ആസ്, മുആവിയ എന്നിവർക്കെതിരെ നടന്ന ആസൂത്രിത വധശ്രമങ്ങൾ. ഹസൻ(റ)നെ ഉപയോഗിച്ച് ഇറാഖുകാരെ മുആവിയ(റ)നെതിരിൽ തിരിച്ചുവിടാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ. ഗൂഢോദ്ദേശ്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഹസൻ(റ) മുആവിയക്ക് ബൈഅത്ത് ചെയ്ത് ഇസ്‌ലാമിക സമൂഹത്തെ രക്ഷപ്പെടുത്തിയതിന് അദ്ദേഹത്തിന് വിഷം നൽകി കൊലപ്പെടുത്തിയ സംഭവം, ഹുസൈൻ(റ) ഉപയോഗിച്ച് ഇറാഖ് കേന്ദ്രീകരിച്ച് സമാന്തര ഭരണം സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ.

ഉസ്മാൻ(റ)ന് അധികാരമേറ്റെടുത്ത് ആറ് വർഷം പിന്നിട്ടപ്പോൾ വിധ്വംസക ശക്തികൾ തുടക്കം കുറിച്ച കലാപശ്രമങ്ങൾ പിന്നീട് ആറ് വർഷം പിന്നിട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വധത്തിൽ  കലാശിച്ചു. പിന്നീട് അധികാരമേറ്റെടുത്ത അലി(റ)യെ സമാധാനത്തോടെ ഭരിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല, അഞ്ച് വർഷത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തെയും വധിക്കുകയാണുണ്ടായത്. രണ്ട് ഖലീഫമാരുടെ പതിനൊന്ന് വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ഭരണകാലം കാറ്റിലും കോളിലും പെട്ടു ആടിയുലഞ്ഞ കപ്പലിന്റെ പരുവത്തിലായിരുന്നു. പിന്നീട് മുആവിയ(റ) അധികാരം ഏറ്റെടുത്തതോടെ തന്റെ മുൻഗാമികളുടെ കാലത്തെ അസ്വസ്ഥതകൾ തരണം ചെയ്തു സുസ്ഥിര ഭരണം തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരാനും തടസ്സപ്പെട്ട ഇസ്‌ലാമിക ജൈത്രയാത്രകൾ തുടരാനും സാധിച്ചു. സുസ്ഥിരതയും നീതിയും പുരോഗതിയും കാരുണ്യവും സമാധാനവും നിറഞ്ഞ ഇരുപത് വർഷക്കാലത്തെ ഭരണം കാഴ്ചവെക്കാനും ദിഗ്‌വിജയങ്ങൾ വരിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു.

ഹസ്രത്ത് മുആവിയ(റ) (ഒന്ന്)

ഹസ്രത്ത് മുആവിയ(റ) (ഒന്ന്)

- ഡോ. അബ്ദുറഹ്‌മാൻ ആദൃശ്ശേരി

ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവുമധികം തമസ്കരിക്കപ്പെട്ട വ്യക്തിത്വമാണ് ഹസ്രത്ത് മുആവിയ ചൈന മുതൽ സ്പെയിൻ വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ഇസ്‌ലാമിക സാമ്രാജ്യത്തിന് അസ്ഥിവാരമിട്ടത് അദ്ദേഹം തുടക്കം കുറിച്ച ഉമവീ ഖിലാഫത്തോട് കൂടിയായിരുന്നു. ഹസ്രത്ത് ഉമർ(റ)നെ വധിച്ചു കൊണ്ടാരംഭിച്ച പേർഷ്യൻ ശീഈ വഞ്ചനകൾക്കും ചതിപ്രയോഗങ്ങൾക്കും തടയിട്ടതാണ് ശിയാകൾക്ക് മുആവിയ(റ)യേടും ബനൂഉമയ്യ ഖിലാഫത്തിനോടും കുടിപ്പക യുണ്ടാകാൻ കാരണം മുസ്‌ലിം മനസ്സുകളിൽ ബനൂഉമയ്യത്തിനോട് വെറുപ്പും വിദ്വേഷവും ജനിപ്പിക്കാൻ അവർ ഒരു തിസീസ് നിർമിക്കുകയുണ്ടായി. അഥവാ അബൂസുഫ്‌യാനും കുടുംബവും അവസാന ഘട്ടത്തിൽ ഗത്യന്തരമില്ലാതെയാണ് ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ചതെന്നും അതുകൊണ്ടവരുടെ ഇസ്‌ലാം ആശ്ലേഷണം അസ്വീകാര്യമാണെന്നുമായിരുന്നു പ്രസ്തുത സിദ്ദാന്തം. തങ്ങൾ ആദരിക്കുന്ന ഹസ്രത്ത് അബ്ബാസ് ബിൻ അബ്ദുൽ മുത്തലിബടക്കം പലരും വൈകിയാണ് ഇസ്‌ലാമിലെത്തിച്ചേർന്ന കാര്യം അവർ സൗകര്യപൂർവ്വം മറച്ചുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മാത്രമല്ല ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ചശേഷം അബൂ സുഫ്‌യാൻ മുആവിയ(റ) എന്നിവർ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നൽകിയ ധീരോദാത്തമായ സംഭാവനകൾ മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
കൂടാതെ ബനൂ ഉമയ്യക്കാർ ജാഹിലിയ്യാ കാലത്തേ കുഴപ്പക്കാരായി രുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കാൻ അവരുടെ പൂർവ്വീകനായ അബ്ദുശ്ശംസിനെയും ബനൂ ഹാഷിമിന്റെ പൂർവ്വീകനായ ഹാഷിമിനെയും ബ

മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല-പിർത്‌നാമായുടെ പിന്തുടർച്ച

മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല-പിർത്‌നാമായുടെ പിന്തുടർച്ച

ഡോ: വി.പി. മുഹമ്മദ് കുഞ്ഞു മേത്തർ

ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവുമധികം ജനപ്രീതി ആർജിച്ച സൂഫീ പ്രസ്ഥാനങ്ങളാണ് ചിശ്തി, ഖാദിരി ത്വരീഖത്തുകൾ. ഇന്ത്യയിൽ ഖാദിരി ത്വരീഖത്ത് സ്ഥാപിച്ചത് സയ്യിദ് മുഹ മ്മദ് ഗൗസ് വലാ പീർ ( മരണം എ.ഡി. 1517 ) ആയിരു ന്നു. ഖാദിരിയ്യാ തരീഖത്ത് രൂപപ്പെട്ട ത് ഷീഈകളിലൂടെയല്ലെങ്കിലും തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെ ഷിയാ വിശ്വാ സിക ളാ യി രുന്ന സുൽത്താൻമാർ ഖാദരിയ്യാ ത്വരീഖത്തിന്റെ അനുഭാവികളായിരുന്നു. അവർ സൂഫീകവികളേയും ചിന്തകന്മാരേയും ഇന്ത്യ യിലെ നാനാഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നു മാത്രമല്ല ഇറാൻ, ഇറാ ഖ്, തുടങ്ങിയ വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നു പോലും ക്ഷണിച്ചു വരുത്തിയിരുന്നു. പ്രാദേശിക ഭാഷയായ ദഖിനിയിലൂടെ സൂഫീകവികളും ചിന്തകന്മാരും തങ്ങ ളുടെ ആശയങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിച്ചു. സൂഫീവര്യന്മാരുടെ അത്ഭുതകഥകളും പ്രശംസകളും പ്രശസ്തി ഗീതങ്ങ ളിലൂടെ നാട്ടിലെമ്പാടും പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടുവന്നു. അവ നിത്യവും പാരായണം ചെയ്യുന്നതും പാരായണം ശ്രവി ക്കുന്നതുമെല്ലാം പുണ്യമാണെന്ന വിശ്വാസം ജനങ്ങ ളിൽ രൂഢമായിരുന്നു.

ഹൈദരാബാദിലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലും, സ്ഥാപി തമായിരുന്ന "സൂഫീഖാൻകാഹുകൾ' (മഠങ്ങൾ) ത്വരീ ഖത്ത് വിശ്വാസികളെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു. ബ്രഹ്മനി സാമ്രാജ്യം ക്ഷയിച്ചതോടെ ബീദറിലെ കവി ഫിറോസ് ഗോൽകു ണ്ട യിലെത്തി. അദ്ദേഹം സുൽത്താൻ ഇബ്റാഹിം ഖുത്ബ്ഷാ (ഭരണകാലം 1550-1580) യുടെ സംപ്രീതിക്കു പാത്രമായി. "ഉസ്താദ് പദവി ലഭിച്ചു. അവിടെ അദ്ദേഹം തന്റെ ആത്മീയ ഗുരുവായ ശൈഖ് മുഹ് യിദ്ദീൻ അബ്ദുൽ ഖാദറിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രശസ്തിഗീതം പിർത്‌നാമാ (പ്രീതിമാല എന്ന് മലയാളത്തിൽ തർജ്ജിമ ചെയ്യാം ) 1564 നു മുമ്പ് രചിച്ചു. "തൗസീഫ് നാമാ മീരാം മുഹ്‌യിദ്ദീൻ' എന്ന പേരിലും ഈ കൃതി പ്രചരിച്ചിരുന്നു. അതിൽ കവി തന്റെ ഉസ്താദ് സയ്യദ് മുഹമ്മദ് ഇബ്റാഹിം മഖ്ദൂമിനെക്കുറി ച്ചുള്ള ഗുരുസ്തവങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തി. ആകെ 120

ബൈത്തുകളാണ് മസ്നവി ( ഈരടി ) ശൈലിയിലുള്ള പിർത്‌നാമായിലുള്ളത്. ശൈഖ് മുഹ്‌യിദ്ദീൻ അബ്ദുൽ ഖാദറിന്റെ "മുരീദ്' എന്ന ബഹുമതി ലഭിക്കാനും അതു വഴി പാരത്രിക മോക്ഷം സമ്പാദിക്കാനും സാധിക്കു മെന്ന സൂഫി ചിന്തയാണ് പിർത്‌നാമായിൽ കവി അവ തരിപ്പിക്കുന്നത്. മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാലയുടെ രചനയ്ക്കു 43 വർഷം മുമ്പായിരിന്നു പിർതനാമയുടെ രചന നടന്നത്.

മഹാപണ്ഡിതന്മാരും കവികളും സുൽത്താനും മറ്റും ഉസ്താദായി ബഹുമാനിച്ചിരുന്ന ഫിറോസിന്റെ പിർതനാമാ ഖാദിരിയ്യ ത്വരീഖത്ത് അനുഭാവിയായ ഖാദി മുഹമ്മദിനെ പ്രചോദിപ്പിച്ചിരിക്കണം. പിർത്‌നാമായിലെ ഭാഷാലാളിത്യം മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാലയിലും കാണാം. രണ്ടു കാവ്യങ്ങളും "ബൈത്' എന്ന കവിതാ രൂപത്തിലാണ് രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. പിർതനാമായിൽ 120 ബൈതുകളും മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാലയിൽ 155 ബൈതുകളുമാണുള്ളത്. ആരാധക വൃന്ദത്തിലാണ് പിർതാനാമാ പിറവിയെടു ക്കുന്നത്. എന്നാൽ, മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല അനുഗായക രെയും അനുകർത്താക്കളെയും സൃഷ്ടിക്കാൻ വേണ്ടി യാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്. ഷിയാ വിശ്വാസത്തിനും ഖാദ രിയ്യാ ത്വരീഖത്തിനും വേരോട്ടമില്ലാതിരുന്ന കേരള ത്തിലെ മുസ് ലീം സമൂ ഹ ത്തിൽ മുഹ് യിദ്ദീൻ

ശൈഖിനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ യാണ് പ്രസ്തുത മാല രചിക്കപ്പെട്ടതെന്ന് മാലയിലെ നിര വധി പദ്യ ങ്ങൾ തെളിവ് തരുന്നു. ശൈഖ് മുഹ്‌യിദ്ദീൻ എന്ന മഹാത്മാവിന്റെ "മുരീദ്' എന്ന പദവി നേടിയതിലുള്ള ആഹ്ലാദത്തിൽ ധന്യനാകുന്ന സന്ദർഭം പിർത്‌നാമായിൽ കവി പരാമർശിക്കുന്നു.



മുജേ ബയ്നേ കീ ഇശാറത് ദിയേ

മുരീദ് ഹോനേ കീ ബശാറത് ദിയേ

(പിർത്‌നാമാ പദ്യം 70 )



കവി ഫിറോസിനെ സ്വപ്നത്തിലൂടെ മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖ് മുരീദ് പദവി നൽകി ആദരിച്ചു. എന്നാൽ, ഖാദി മുഹമ്മദ് മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പാരായണം ചെയ്യുന്നവരോട് മുരീദ് പദവി ലഭിക്കുന്നതിന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ആഖിറം തന്നെ കൊതിയുള്ള ലോകരെ

അവരെ മുരീദായി കൊള്ളുവിൻ അപ്പോൾ

ഞാങ്ങളെല്ലാരും അവരെ മുരീദാവാൻ

ഞങ്ങൾക്കുദവിതാ ഞങ്ങളെ നായനെ

(മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാല പദ്യം 149,150)

മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാലയുടെ രചയിതാവ് പിർത്‌നാമായെ മാതൃകയാക്കിയാണ് രചന നടത്തിയതെന്നതിന് വേന്ദ്രത തെളിവു ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. രണ്ടും അതാതു കാലത്തെ സംഭാഷണ ഭാഷയിലാണ്. രചിക്കപ്പെട്ടതെ ന്നത് ശ്രദ്ധേ യ മാ ണ്. രണ്ടു കൃതിക ളു ടെയും സാധർമ്മ്യവും സാദൃശ്യവും ഭാവശില്പ് തലങ്ങളിൽ പ്രകടമാണ്. ഉദാ:

1. തുഹീം ഖുത്ബ് അഖ്താബ് ജഗ്പീർ ഹൈ

തുഹീം ഗൗസേ അഅ്ളം ജഹാംഗീർ ഹൈ

( പിർതനാമാ പദ്യം 1)

ബാവ മുദുവിന്നു ഖുത്ബായി വന്നോവർ

ബാനം അതേളിലും കേളി നിറഞ്ഞാവർ

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാല പദ്യം -5 )

ആ ബണ്ണം അള്ളാ പടച്ചോവർ താൻ തന്നെ

യാ ഗൗസുൽ അഅ്ളം യെന്ന് അള്ളാ ബിളിച്ചോവർ

- (മുഹ്‌യിദ്ദീൻ പദ്യം - 13)

2. തുഹീം ചാന്ദ് ബാഖി വലീ സബ് താരിയേ

തും സുൽത്താൻ സർദാർ ഹൈ സാരിയേ

( പിർത്‌നാമാ പദ്യം - 2)

സുൽത്താനുൽ ഔലിയായെന്നു പേരുള്ളാവർ

സയ്യദ് അവർതായും ബാവയും ആണോവർ

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം - 4)

3. വിലായത് സും ജബ് തും ഉചായാ അലം അലം

തുജ് തലേ ഹൈ വലീ സബ് ഹശം

( പിർതനാമാ പദ്യം -3)

റയന്റെ കൊടിന്റെ കീളിൽ യെല്ലോ വലികളും

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല വരി - 91)

4 മുഹ്‌യിദ്ദീൻ തും ദീൻ തുജ്തേ ജിയാ

തും ഇസ്‌ലാം കും ജോർ സിർതേ ദിയാ

(പിർതനാമാ പദ്യം - 4)

മൂലം ഉടയോൻ യേകൽ അരുളാലെ

മുഹ്‌യിദ്ദീൻ എന്ന പേർ ദീൻതാൻ വിളിച്ചോവർ

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം - 17)

5. വലി ചാവ്കർ പാവ് ആപ് സർ ലിയേ

വരം രാഖ്നേ തുജ് ഖാൻ ദേ ദിയേ

( പിർതനാമാ പദ്യം - 50)

റയല്ലാ മശാഇഖന്മാരുടെ തോളുമ്മൽ

കൽ അരുളാലെ യെൻ കാൽ യെന്നോവർ

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം)

6. തും സുൽത്താൻ മാഷൂഖ് സുബ്ഹാൻ കാ

കി സുബ്ഹാൻ ആഷിഖ് സുൽത്താൻ കാ

( പിർതനാമാ പദ്യം - 42)

അല്ലാ സ്നേഹിച്ച മുഹ്‌യിദ്ദീൻയെന്നോവർ അറ്റമില്ലാത്തോളം മേൽമ ഉടയോവർ

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം -70)

7.നളർ തും കരേ തോ മൂവാ ജീവ് ഉഠേ

വുളു ബിൻ തുജ് നാവം ലേ സർ തുടേ

( പിർതനാമാ പദ്യം - 55)

ചത്ത ചകത്തിനെ ജീവൻ ഇടിച്ചോവർ

ചാകും കിലശത്തെ നന്നാക്കി വിട്ടോവൻ

കാളിടെ മുള്ളാട് കൂകെന്ന ചൊന്നാരെ

കുശാതെ കൂകിപ്പറപ്പിച്ചു ബിട്ടോവർ

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം -114-115)

പതാമായിൽ ഖിള്റ് മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖിനെ കണ്ടു മുട്ടുന്ന രംഗങ്ങൾ താരതമ്യേന സുദീർഘമായി വിവരി ച്ചിട്ടുണ്ട്. മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാലയിലും മുഹ്‌യിദ്ദീൻ

ശഖിനെ ഖിള്റ് കണ്ടുമുട്ടുന്ന സന്ദർഭങ്ങൾ ചിത്രീ കരിച്ചിരിക്കുന്നത് കാണാം.



യേറിയ കൂറും ഖിള്റ് കാണുന്നോവർ

( മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം -124)

പിർതനാമായിൽ കവി ഫിറോസ് തന്നെ മുരീദായി അംഗീകരിച്ച ശൈഖിനു മുമ്പിൽ സുജൂദ് ചെയ്യുന്നു.

മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മെം ദേഖ് സർ ഭൂയി ധരാ

കിതീ ഠാർ ഭി സിർ യും ഹൈ രഖ്യാ

( പിർതാനാമാ പദ്യം - 68)

( സാരം : മുഹ്‌യിദ്ദീനെ കണ്ട മാത്രയിൽ ഞാൻ സുജൂദ് ചെയ്തു. എത്രയോ സ്ഥാനങ്ങളിലാണ് ഞാൻ ഇങ്ങനെ ശിരസ്സു വെച്ച് നമിച്ചത് )

വീണ്ടും കവി പറയുന്നു. ഞാൻ കൈകൾ കൂപ്പി ആ പാദത്തിൽ വീണു വണങ്ങി അപ്പോൾ ഞാൻ അന്വേ ഷിച്ചത് കണ്ടെത്തി : -

രൂപേശ് രാഖ് ഹത് ജോഡ് പാംവും പഡാ

ജു മൈം ഢംഡാ അംപഡാ

( പിർതാനാമാ പദ്യം - 69)

ഖാദരി ത്വരീഖത്തിൽ ശൈഖിന്റെ മുമ്പിൽ മുരീദ് സുജൂദ് ചെയ്യണമെന്ന നിബന്ധന ചിലർ പാലിച്ചു വന്നി രുന്നു. മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖിന്റെ 21-ാമത് പേരക്കുട്ടി എന്ന് അവകാശപ്പെട്ട് കേരളത്തിൽ ഏകദേശം അര നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് ഹൈദരാബാദിൽ നിന്നും എത്തിയിരുന്ന സയ്യദ് നൂരിഷായ്ക്ക് സ്വാഗതം അരുളിയ ഇവിടുത്തെ ത്വരീ ഖത്ത്കാർ പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തെ തിരസ്കരിച്ച സംഭവം പലരും ഓർമ്മിക്കുന്നണ്ടാവും. അതിന്റെ പ്രധാന കാരണം അദ്ദേഹം തന്റെ മുരീദുകളോട് സുജൂദ് ആവ ശ്യപ്പെട്ടതിനാലായിരുന്നു. ദിവംഗതരായ സൂഫികളുടെ ഖബ്റിടങ്ങളിൽ സുജൂദ് ചെയ്യുന്ന ത്വരീഖത്തുകാരെ ഇന്ത്യയിൽ പലയിടങ്ങളിലും കാണാൻ കഴിയും.

കവി മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖിനെ നിശ്ചയം അങ്ങ് നബി യുടെ നൂർ ( പ്രകാശം) ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞവസാനി പ്പിച്ചിട്ട് ഏകദേശം 32 വരികളിലായി അലി, ഹസൻ, ഹുസൈൻ (റ) തുടങ്ങിയവരുടെ പൈതൃകത്തെ ശൈഖുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പുകഴ്ത്തുന്നു. ഇപ കാരം കവി തന്റെ ഷിയാ വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിച്ചിരി ക്കുന്നു. എന്നാൽ മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാലയിൽ ഷിയാ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളൊന്നുമില്ല. കേരളീയ സാഹചര്യത്തിൽ ഇവയ്ക്ക് പ്രസക്തിയില്ലാതിരു ന്നതാവാം കാവ്യത്തിൽ ഇവ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടത്.

പിർത്‌നാമായിൽ കവി തന്റെ ഗുരുവായി ഇബ്റാഹീം മഖ്ദൂമിനെയും അനുസ്മരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, അവി ടെയും മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖിനെയാണ് കവി പരോക്ഷമായി പ്രശംസിക്കുന്നത്. കാവ്യം അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് കവി തന്റെ പേരും ഊരും തൂലികാ നാമവും ബൈത്തു കളുടെ എണ്ണവുമെല്ലാം പറഞ്ഞു കൊണ്ടാണ്.

മുജേ നാംവ് ഹൈ ഖുത്ബുദ്ദീൻ ഖാദരി

തഖസ്സുസ് സൂ "ഫിറോസ്' ഹൈ ബീദരി

സ്വദ് വബീസ്ത് വയക് ജബ് കിയാ ബൈത്ത് മെം

ദു ജഗ് മദ്ഹ് കേ മാര്യാ സൈത് മൈം

- ( പിർതാനാമാ പദ്യം - 68)

(സാരം : എന്റെ പേര് ഖുത്ബുദ്ദീൻ ഖാദരി എന്നും തൂലികാനാമം ഫിറോസ് എന്നുമാണ്. ഞാൻ ( കർണ്ണാ ടകയിലെ ) ബിദർകാരനാണ്. 121 പദ്യങ്ങളാണ് ഞാൻ രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്റെ ഈ കീർത്തനങ്ങൾ ഇഹപര ലോകങ്ങളിൽ അലയടിക്കട്ടെ.)

മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാലയിലും ഈ മാതൃക കാണാം: -

കണ്ടൻ അറിവാളൻ കാട്ടിത്തരും പോലെ

ഖാളി മുഹമ്മദതെന്ന പേരുള്ളാവർ

കോളിക്കോട്ടത്തുറ തന്നിൽ പിറന്നോവർ

കോർവ ഇതൊക്കെയും നോക്കിയെടുത്തോവർ

(മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം 13-14)

കൊല്ലം എഴുന്നൂറ്റിയമ്പത്തി രണ്ടിൽ ഞാൻ

കോത്തൻ ഇമ്മാലയെ നൂറ്റമ്പത്തഞ്ചുമ്മൽ

(മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല പദ്യം 142)

ഇങ്ങനെ പിർത്‌നാമായും മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാലയും തമ്മി ലുള്ള ബന്ധം ഭാവതലത്തിലും ശില്പതലത്തിലും പ്രകടമായി സ്ഫുരിക്കുന്നു.

മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാലയുടെ രചന കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടു കൾ പിന്നിട്ട ശേഷമാണ് രിഫാഈമാല രചിക്കപ്പെട്ട ത്. നീണ്ട 200 വർഷക്കാലം ഇമ്മാതിരിയുള്ള പ്രശസ്തി ഗീത ങ്ങൾ രചിക്ക പ്പെടാതെ പോയത് എന്ത് കൊണ്ടാണ്? ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത് പോർച്ചുഗീ സുകാർ അവയെ നശിപ്പിച്ചിരിക്കണം, അല്ലെങ്കിൽ അവ ദൃഷ്ടിയിൽപെടാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടാവും. എന്നാൽ, അക്കാലത്തെ പണ്ഡിതന്മാരുടെ പ്രതിഷേധവും പ്രതി രോധവും കവികളെ പിന്തിരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു വേണം അനുമാനിക്കേണ്ടത്. ശിർക്കിലേക്ക് നയിക്കുന്ന രചനകൾക്ക് എതിരെ അവർ ഉയർത്തിയ ശബ്ദമാകാം രണ്ടു ശതാബ്ദക്കാലത്തോളം ഇമ്മാതിരി പാട്ടുകൾ രചി ക്കപ്പെടാതെ പോയതിന്റെ കാരണം. മുസ്‌ലീം വിരോ ധികളായിരുന്ന പോർച്ചുഗീസുകാർ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മൂല പ്രമാണങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള രചന കളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാനാണ്. ഏറെ സാധ്യത.

സൂഫി ചിന്തകളും മിത്തുകളും ഇസ്‌ലാമികപദാവലി കളും ചേർത്ത് മെനഞ്ഞെടുത്ത പിർത്‌നാമായിലും മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാലയിലും നായകൻ രക്ഷകനായി ചിത്രീ കരിക്കപ്പെട്ടു. കാവ്യ പ്രയോജനങ്ങളിൽ നാലമതായി എണ്ണിപ്പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന "ശിവേതരക്ഷതയേ'-“കാവ്യം അനുവാചകനെ അമംഗളങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു' വെന്ന അഭിപ്രായത്തെ സാധൂകരിക്കുന്ന വിധത്തിൽ മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാലാപാരയണം പോയകാലത്ത് ജനങ്ങൾ പതിവാക്കിയിരുന്നു.



വീരരസവും അത്ഭുതരസവും സമഞ്ജസമായി സമ്മേ ളിപ്പിച്ച് രചിച്ച മുഹ്‌യിദ്ദീൻമാല പര്യവസാനിക്കുന്നത് ശാന്തരസത്തിലാണ്. ഇത് അനുവാചകനിൽ നിർവ്വ ദവും മോക്ഷവും പ്രാപ്തമായി എന്ന പ്രതീതി ജനിപ്പി ക്കുന്നു. മുസ്‌ലീം മനസ്സിൽ ആഴ്ന്നു നിൽക്കുന്ന പാര തികമോക്ഷ ചിന്തയെ ഇത്ര സമർത്ഥമായി പ്രയോജ നപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള കൃതികൾ അറബിമലയാളത്തിൽ ദുർല്ലഭമാണെന്നു പറയാം. മിത്തുകളും വിശ്വാസങ്ങളും ഇടകലർത്തി നിർമ്മിച്ച കാവ്യനായകന്റെ വിരാടവ്യ ക്തിത്വം തലമുറകളെ വിസ്മയഭരിതരാക്കി.

ദഖിനിയുമായി അറബി മലയാളത്തെ ബന്ധിപ്പിച്ചത് ഖാദി മുഹമ്മദാണ്. ഈ ബന്ധം അഭംഗുരം തുടർന്നു വെന്നതിന് രണ്ടു ഭാഷകളിലെയും സാഹിത്യം തെളിവു തരുന്നുണ്ട്. മാലപ്പാട്ടുകൾ മാത്രമല്ല പ്രണയകാവ്യങ്ങൾ, യുദ്ധകാവ്യങ്ങൾ, ചരിത്ര കാവ്യങ്ങൾ, കല്ല്യാണപ്പാട്ടു കൾ തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ കാവ്യശാഖകളിൽ ഈ ബന്ധം തുടർന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് മുല്ലാ ഗവാസിയുടെ "സെഫുൽ മുലൂക് വബ ദി ഈ ജ്ജ മാ ലു'മായി മോയിൻകുട്ടി വൈദ്യരുടെ ( രചനാ കാലം 1616 - 18) "ബദറുൽമുനീർ ഹുസ്നുൽജമാലി'നു നല്ല സാമ്യമുണ്ട് വൈദ്യർ തന്റെ പ്രണയകാവ്യത്തിന് പേര് നൽകിയി രുന്നതു പോലും ദഖിനിയിലേതുപോലെ നായികയുടെ പേരിൽ തുടങ്ങി ഹുസ്നുൽ ജമാൽ ബദറുൽമുനീർ എന്ന് ആയിരുന്നു. പ്രസാധകരാണ് ഇത് നായകന്റെ പേരിൽ തുടങ്ങുന്നതിനായി മാറ്റിയത്. ഇപ്പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം അറബി മലയാളം ദഖിനിയുടെ അനുകരണ മാണെന്നല്ല മറിച്ച് രാജ്യവ്യാപകമായി പ്രവാഹിച്ച ഭക്തി ധാരയുടെ ഒരു കൈവഴി അറബി മലയാളത്തിലും ചാലിട്ടുവെന്നാണ്.

കാളിദാസന്റെ മേഘദൂതത്തെ അനുകരിച്ച് പ്രാദേശിക ഭാഷകളിലെല്ലാം സന്ദേശകാവ്യങ്ങൾ രചിക്കപ്പെട്ടതു പോലെ പേർഷ്യൻ ഭാഷയിൽ രചിക്കപ്പെട്ട സൂഫീപ ശസ്തഗീതങ്ങളും പ്രണയകാവ്യങ്ങളും ലോകഭാഷക ളിലെല്ലാം കടന്നു വന്നു. ആ മഹാ ശൃംഖലയിലെ ഒരു കണ്ണിയാണ് 'മുഹ്‌യിദ്ദീൻ മാല'.

ജലാലുദ്ദീൻ റൂമി: വഴിയും വഴികേടും

ജലാലുദ്ദീൻ റൂമി: വഴിയും വഴികേടും

അബ്ദുർറഹ്മാൻ ആദൃശ്ശേരി

ലോകമൊട്ടുക്കും ജലാലുദ്ദീൻ റൂമിയെ ആഘോഷിക്കുകയും ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാഴ്ച്ചയാണ് ഇന്ന് നാം കാണുന്നത്. ഹോളിവുഡ് സിനിമകളിലും മദ്യക്കുപ്പികളുടെ സ്റ്റിക്കറുകളിലും ലോക നാടക വേദികളിലും മലയാള സിനിമാ പോസ്റ്ററുകളിലും ഷഹബാസ് അമൻ പോലെയുള്ള സിനിമാ-ഗസൽ ഗായകൻമാരുടെ സംഗീതങ്ങളിലും കേരള സമസ്തക്കാരുടെ പത്രമാസികകളിലും മാധ്യമങ്ങളിലും സൂഫീ സംഗീതജ്ഞൻമാരുടെ പാട്ടുകളിലുമെല്ലാം തന്നെ റൂമി നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നു. മറ്റൊരർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, മതവേദികളിലും മതേതര വേദികളിലും മതവിരുദ്ധ വേദികളിലും റൂമി ഒരുപോലെ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. അഥവാ, ഭാഗ്യവാനും നിർഭാഗ്യവാനുമായി ഒരേ സമയം വിരുദ്ധ വേദികളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കാനും ആഘോഷിക്കപ്പെടാനും വിധിക്കപ്പെട്ടവനാണ് ജലാലുദ്ദീൻ റൂമി എന്ന പ്രണയ കാമുകൻ. 

'സുന്നി'കളും ശീഇകളും ഒരുപോലെ ആഘോഷിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വം കൂടിയാണ് റൂമിയുടേത്. അഥവാ, കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഒരേപോലെ ആരാധകരുള്ള മറ്റേതൊരു സൂഫീ ഗുരുവാണുള്ളത്?

ക്വുർആനും ഹദീഥും എന്താണെന്നറിയാത്ത മുസ്‌ലിം ബുദ്ധിജീവി നാട്യക്കാർ മസ്‌നവിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിടുന്നു. അതിലെ മുത്തും പവിഴവും കോരിയെടുത്ത് വ്യാഖ്യാനിക്കാനും പാടിപ്പുകഴ്ത്താനും നൂറ് നാക്കാണവർക്ക്. 

മലയാളത്തിന്റെ 'സൗഭാഗ്യമായി' (?) എത്രയെത്ര റൂമീ പഠനങ്ങളും മസ്‌നവി പരിഭാഷകളും പുറത്തിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു? അതും ജാതി-മത ഭേദങ്ങളില്ലാതെ. റൂമിയുടെ സ്‌നേഹവിഹായസ്സിൽ വട്ടമിട്ട് പറക്കാൻ, ആ പ്രണയ ലഹരിയിൽ മതിമറക്കാൻ, സ്‌നേഹ സാഗരത്തിൽ ആറാടാൻ കൊതിക്കാത്തവരായി ആരാണുള്ളത്? പ്യൂരിറ്റാനിയൻ ചിന്താഗതിയുടെയും റാഡിക്കൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെയും വക്താക്കളായി വഹാബീ 'തീവ്രവാദി'കളല്ലാതെ!?

ഹിജ്‌റ 604 ൽ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ ബൽഖ് എന്ന പ്രദേശത്ത് ജനിച്ച മുഹമ്മദ് ജലാലുദ്ദീൻ ലോകപ്രസിദ്ധ സൂഫീ സാഹിത്യം 'മസ്‌നവി'യുടെ കർത്താവും മൗലവിയ്യ ത്വരീക്വത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവും ആരാധകരുടെയും മുരീദുകളുടെയും പ്രിയപ്പെട്ട മൗലാനയുമാണ്. ഹിജ്‌റ 672 ൽ അദ്ദേഹം ഇന്നത്തെ തുർക്കിയിലെ കോണിയയിൽ ദിവംഗതനായി. തുർക്കി ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തിൽ കിഴക്കൻ റോം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതിനാൽ ജലാലുദ്ദീൻ റൂമി എന്ന പേരിൽ ഇയാൾ പ്രസിദ്ധനായി. ദൈവിക സ്‌നേഹത്തെയും പ്രണയത്തെയും പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയതിനാൽ അനശ്വര പ്രണയത്തിന്റെ മഹാഗുരുവായി ഇയാൾ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും പ്രസിദ്ധി നേടി. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം തന്റെ പൗത്രൻ ആരിഫ് ചലബിയുടെ സേവകൻ അഫ്‌ലാകി, ഫരീദോൻ എന്നിവരുടെ രചനകളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കും.